Çekim bittiğinde iş bitmiyor: teslim ve prodüksiyon arşivi
Müşterinin fotoğrafları ve videoları açtığı an, işin onun gördüğü tek parçası. Dosya adından teslim klasörüne, son sürümün ayrılmasından aylar sonra gelen 'o dosyayı bir daha gönderir misiniz?' sorusuna kadar teslim tarafını nasıl düzenlediğimi anlatıyorum.

Çekim günü yorucu ama net: ışık kuruluyor, çekiliyor, bitiyor. Asıl karışıklık sonra başlıyor. Yüzlerce fotoğraf, birkaç video sürümü, üç tur düzeltme, farklı platformlar için farklı kesitler. Müşteri bunların hiçbirini görmüyor; sadece kendisine gelen klasörü görüyor. O klasör dağınıksa, iyi çekilmiş bir iş bile dağınık görünüyor.
Bu yüzden teslim tarafını çekim kadar ciddiye alıyorum.
Dosya adı: ne olduğunu söylemeli
IMG_4521.jpg müşteriye hiçbir şey söylemiyor. Teslim ettiğim her dosyanın adı ne olduğunu anlatıyor: önce marka ya da iş, sonra ürün ya da sahne, sonra ölçü ya da format, en son sıra numarası: markaadi_URUNKODU_4x5_01.jpg gibi. Ürün çekiminde markanın kendi ürün kodunu kullanıyorum; dosyayı sitesine yükleyecek kişi hangi ürünün hangi kare olduğunu adından anlıyor.
Türkçe karakter, boşluk ve özel işaret kullanmıyorum. Bazı sistemler, pazaryerleri ve e-posta eklentileri bunları bozuyor.
Teslim klasörü: kanala göre
Teslim klasörünü dosya türüne göre değil, kullanılacağı yere göre ayırıyorum:
Marka - İş - 2026-10
01 Web
02 E-ticaret
03 Instagram 4x5
04 Reels ve hikaye 9x16
05 Baski
Her klasörde o kanalın ölçüsünde, kullanıma hazır dosyalar var. Müşterinin dosyaları yeniden kırpması ya da "bu hangisi?" diye sormasına gerek kalmıyor.
Formatlar
- Fotoğraf, web ve sosyal medya: JPG, sRGB, platformun önerdiği ölçüde. Dosyalar ağır değil, hızlı yükleniyor.
- Fotoğraf, baskı: Yüksek çözünürlüklü dosya, baskıcının istediği formatta. Ölçü ve DPI'yı ayrıca kontrol ediyorum; bunu baskıya göndermeden önce notunda anlattım.
- Video: Paylaşım için sıkıştırılmış MP4; istenirse daha yüksek kaliteli bir ana dosya. Her oran ayrı dosya.
Ham dosya ve kurgu projesi isteniyorsa bunu baştan konuşuyoruz; her durumda bir kopyası benim arşivimde kalıyor.
Teslim yolu
Dosyaları işin boyutuna ve müşterinin alışkanlığına göre Google Drive, WeTransfer ya da kendi NAS'ımdan açtığım bir bağlantıyla gönderiyorum. Hangisi olursa olsun klasör düzeni aynı kalıyor; müşteri bağlantıyı açtığında yukarıdaki yapıyı görüyor.
Son sürümü ayırmak
Videoda en çok karışan şey sürümler. "Son", "son2", "gerçekten son" diye giden dosya adları bir noktada kimin hangi sürümü onayladığını belirsizleştiriyor. Benim düzenim basit:
- Her sürüm bir numara alıyor:
v01,v02,v03. - Onaylanan sürüm
FINALoluyor ve ayrı bir klasöre gidiyor. - Önceki sürümleri silmiyorum ama teslim klasörüne de koymuyorum.
Müşteriye giden klasörde yalnız son ve onaylanmış dosyalar oluyor. Eski bir sürüm yanlışlıkla yayınlanmıyor.
Revizyonları takip etmek
Her düzeltme turunda ne istendiğini ve neyin değiştiğini kısa bir notta tutuyorum: hangi sürüm, ne istendi, ne yapıldı. Videoda notları zaman koduyla alıyorum; "ortalarda bir yerde" yerine "0:14'teki geçiş". Üç tur sonra "bunu değiştirmiştik değil mi?" sorusunun cevabı o notta.
Arşiv ve yeniden teslim
Aylar sonra gelen bir mesaj çok tanıdık: "Geçen yıl çektiğiniz fotoğrafın büyük halini bir daha gönderebilir misiniz?" Bu soruya dakikalar içinde cevap verebilmek, arşivin nasıl tutulduğuna bağlı.
Her işin klasörü yıl ve marka altında duruyor; teslim edilen dosyalar da o klasörün içinde, müşteriye nasıl gittiyse öyle. Aradığımı bulmak için hatırlamam gereken tek şey markanın adı ve aşağı yukarı ne zaman çektiğimiz. Arşivi nasıl düzenlediğimi dijital arşiv notunda, arşivin durduğu sunucuyu da NAS notunda yazdım.
Bir şeyi de ayrıca söylemek lazım: arşiv yedek değil. Teslim edilen dosyaların her zaman ikinci bir kopyası var. Müşteri teslimleri, yedek listemin en başında.
Gizlilik
Teslim bağlantıları müşteriye özel. Başka birinin işini örnek göstermek için müşterinin klasörünü, bağlantısını ya da yayınlanmamış dosyasını kullanmıyorum. Bu yazıdaki klasör adları da bu yüzden örnek; gerçek bir müşterinin değil.
Kısacası
Bir müşterinin benimle çalışma deneyimi, çekim gününden çok teslimden sonra şekilleniyor. Adı belli dosyalar, kanala göre ayrılmış klasörler, tek bir onaylanmış son sürüm ve aylar sonra bile bulunabilen bir arşiv. Bunların hiçbiri fotoğrafa görünmüyor ama işin kalitesinin bir parçası.
Okumaya devam
Bütün notlar
GörüşDrone çekimi ne zaman gerçekten gerekli?Drone her prodüksiyona bir şey katmıyor. Havadan görüntünün bir mekânı, bir etkinliği ya da bir aracı anlatırken ne zaman işe yaradığını, ne zaman gereksiz kaldığını kendi çekimlerimden örneklerle anlatıyorum.
RehberE-ticaret için ürün fotoğrafı: bir ürünün satışa hazır görsel setiBir ürünü internette satmak için tek bir güzel fotoğraf yetmiyor. Ana görselden detay karelerine, kullanım sahnelerinden varyantlara kadar bir ürün sayfasının gerçekten ihtiyaç duyduğu seti ve onu nasıl hazırladığımı anlatıyorum.
SüreçBir etkinlikte fotoğraf ve video aynı anda nasıl planlanır?Etkinlikte bir anı kaçırınca geri almak yok. Akışı önceden almaktan kritik anlar listesine, fotoğraf ve video ekibinin aynı sahnede birbirine engel olmamasından aynı gün teslime kadar, Summer Heat ve TOKEN2049'dan örneklerle nasıl plan yaptığımı anlatıyorum.