alpereninyeri

Çekim bittiğinde iş bitmiyor: teslim ve prodüksiyon arşivi

Müşterinin fotoğrafları ve videoları açtığı an, işin onun gördüğü tek parçası. Dosya adından teslim klasörüne, son sürümün ayrılmasından aylar sonra gelen 'o dosyayı bir daha gönderir misiniz?' sorusuna kadar teslim tarafını nasıl düzenlediğimi anlatıyorum.

Kanallara göre numaralı teslim klasörleri, sürüm etiketleri ve FINAL damgası çizimi

Çekim günü yorucu ama net: ışık kuruluyor, çekiliyor, bitiyor. Asıl karışıklık sonra başlıyor. Yüzlerce fotoğraf, birkaç video sürümü, üç tur düzeltme, farklı platformlar için farklı kesitler. Müşteri bunların hiçbirini görmüyor; sadece kendisine gelen klasörü görüyor. O klasör dağınıksa, iyi çekilmiş bir iş bile dağınık görünüyor.

Bu yüzden teslim tarafını çekim kadar ciddiye alıyorum.

Dosya adı: ne olduğunu söylemeli

IMG_4521.jpg müşteriye hiçbir şey söylemiyor. Teslim ettiğim her dosyanın adı ne olduğunu anlatıyor: önce marka ya da iş, sonra ürün ya da sahne, sonra ölçü ya da format, en son sıra numarası: markaadi_URUNKODU_4x5_01.jpg gibi. Ürün çekiminde markanın kendi ürün kodunu kullanıyorum; dosyayı sitesine yükleyecek kişi hangi ürünün hangi kare olduğunu adından anlıyor.

Türkçe karakter, boşluk ve özel işaret kullanmıyorum. Bazı sistemler, pazaryerleri ve e-posta eklentileri bunları bozuyor.

Teslim klasörü: kanala göre

Teslim klasörünü dosya türüne göre değil, kullanılacağı yere göre ayırıyorum:

Marka - İş - 2026-10
  01 Web
  02 E-ticaret
  03 Instagram 4x5
  04 Reels ve hikaye 9x16
  05 Baski

Her klasörde o kanalın ölçüsünde, kullanıma hazır dosyalar var. Müşterinin dosyaları yeniden kırpması ya da "bu hangisi?" diye sormasına gerek kalmıyor.

Formatlar

  • Fotoğraf, web ve sosyal medya: JPG, sRGB, platformun önerdiği ölçüde. Dosyalar ağır değil, hızlı yükleniyor.
  • Fotoğraf, baskı: Yüksek çözünürlüklü dosya, baskıcının istediği formatta. Ölçü ve DPI'yı ayrıca kontrol ediyorum; bunu baskıya göndermeden önce notunda anlattım.
  • Video: Paylaşım için sıkıştırılmış MP4; istenirse daha yüksek kaliteli bir ana dosya. Her oran ayrı dosya.

Ham dosya ve kurgu projesi isteniyorsa bunu baştan konuşuyoruz; her durumda bir kopyası benim arşivimde kalıyor.

Teslim yolu

Dosyaları işin boyutuna ve müşterinin alışkanlığına göre Google Drive, WeTransfer ya da kendi NAS'ımdan açtığım bir bağlantıyla gönderiyorum. Hangisi olursa olsun klasör düzeni aynı kalıyor; müşteri bağlantıyı açtığında yukarıdaki yapıyı görüyor.

Son sürümü ayırmak

Videoda en çok karışan şey sürümler. "Son", "son2", "gerçekten son" diye giden dosya adları bir noktada kimin hangi sürümü onayladığını belirsizleştiriyor. Benim düzenim basit:

  • Her sürüm bir numara alıyor: v01, v02, v03.
  • Onaylanan sürüm FINAL oluyor ve ayrı bir klasöre gidiyor.
  • Önceki sürümleri silmiyorum ama teslim klasörüne de koymuyorum.

Müşteriye giden klasörde yalnız son ve onaylanmış dosyalar oluyor. Eski bir sürüm yanlışlıkla yayınlanmıyor.

Revizyonları takip etmek

Her düzeltme turunda ne istendiğini ve neyin değiştiğini kısa bir notta tutuyorum: hangi sürüm, ne istendi, ne yapıldı. Videoda notları zaman koduyla alıyorum; "ortalarda bir yerde" yerine "0:14'teki geçiş". Üç tur sonra "bunu değiştirmiştik değil mi?" sorusunun cevabı o notta.

Arşiv ve yeniden teslim

Aylar sonra gelen bir mesaj çok tanıdık: "Geçen yıl çektiğiniz fotoğrafın büyük halini bir daha gönderebilir misiniz?" Bu soruya dakikalar içinde cevap verebilmek, arşivin nasıl tutulduğuna bağlı.

Her işin klasörü yıl ve marka altında duruyor; teslim edilen dosyalar da o klasörün içinde, müşteriye nasıl gittiyse öyle. Aradığımı bulmak için hatırlamam gereken tek şey markanın adı ve aşağı yukarı ne zaman çektiğimiz. Arşivi nasıl düzenlediğimi dijital arşiv notunda, arşivin durduğu sunucuyu da NAS notunda yazdım.

Bir şeyi de ayrıca söylemek lazım: arşiv yedek değil. Teslim edilen dosyaların her zaman ikinci bir kopyası var. Müşteri teslimleri, yedek listemin en başında.

Gizlilik

Teslim bağlantıları müşteriye özel. Başka birinin işini örnek göstermek için müşterinin klasörünü, bağlantısını ya da yayınlanmamış dosyasını kullanmıyorum. Bu yazıdaki klasör adları da bu yüzden örnek; gerçek bir müşterinin değil.

Kısacası

Bir müşterinin benimle çalışma deneyimi, çekim gününden çok teslimden sonra şekilleniyor. Adı belli dosyalar, kanala göre ayrılmış klasörler, tek bir onaylanmış son sürüm ve aylar sonra bile bulunabilen bir arşiv. Bunların hiçbiri fotoğrafa görünmüyor ama işin kalitesinin bir parçası.

Okumaya devam

Bütün notlar